فرانسیس فیشر کار خود را با کارآموزی در تئاتر بارتر در ابینگدون، ویرجینیا آغاز کرد. او ۱۴ سال در شهر نیویورک اقامت داشت و در بیش از ۳۰ نمایش از نویسندگان برجستهای مانند جان آردن، نوئل کوارد، امیلی مان، جو اورتون، سم شپرد، ویلیام شکسپیر، ژان کلود ون ایتالی، یودورا ولتی و تنسی ویلیامز نقشهای اصلی را بازی کرد. او جایزه درام لوگ - بهترین گروه بازیگری را برای نمایش «سه شب بیخوابی دیگر» اثر کاریل چرچیل دریافت کرد، در نمایش «کراکواکر» اثر جودیت تامپسون بازی کرد و در نمایشهای «زنجیر» اثر الیا کازان و آخرین نمایش آرتور میلر «پایان تصویر» نقشهای اصلی را بر عهده داشت. علاوه بر همکاری با کازان و میلر، برخی از تجربیات جالبتر خانم فیشر در تئاتر، خلق نقشهایی از دو اثر بزرگ ادبی بود: «۱۹۸۴» اثر جورج اورول و «گوژپشت نوتردام» اثر ویکتور هوگو. خانم فیشر در انجمن مارک تپر در لسآنجلس در کنار آنت بنینگ و آلفرد مولینا در نمایش "باغ گیلاس" اثر آنتون چخوف بازی کرد. فیشر در نمایش "لباسشویی سکسی" به همراه پل بن-ویکتور در تئاتر هیورث لسآنجلس بازی کرد. او نزد استلا آدلر آموزش دید و با "بالا رفتن از پلهها" و شرکت در تست بازیگری برای لی استراسبرگ، معلم افسانهای بازیگری، به عضو مادامالعمر اکتورز استودیو تبدیل شد. خانم فیشر اخیراً در فیلمهای "میزبان" (۲۰۱۳)، "عشق در حال فرار" (۲۰۱۶) و "بال سرخ" (۲۰۱۳) بازی کرده و در آگوست ۲۰۱۲ با کاترین هاردویک در فیلم جدیدش "پلوش" (۲۰۱۳) همکاری خواهد کرد. خانم فیشر در سال ۲۰۱۱ در زادگاه قدیمیاش، پاسیفیک پالیسیدز، کالیفرنیا، برای دریافت جایزه یک عمر دستاورد هنری مورد تقدیر قرار گرفت.
