آلفرد مولینا در سال ۱۹۵۳ در لندن، انگلستان متولد شد. مادرش، جیووانا (بونلی)، آشپز و نظافتچی ایتالیایی الاصل و پدرش، استبان مولینا، پیشخدمت و راننده اسپانیایی الاصل بود. او در مدرسه موسیقی و نمایش گیلدهال لندن تحصیل کرد. کارهای صحنهای او شامل دو نمایش بزرگ تئاتر ملی سلطنتی، «شب ایگوانا» اثر تنسی ویلیامز (در نقش شانون) و «شخم را تند کن» اثر دیوید ممت (در نقش فاکس) میشود، به علاوه اجرای باشکوهی در نمایش «هنر» اثر یاسمینا رضا (اولین حضورش در برادوی) که برای آن در سال ۱۹۹۸ نامزد جایزه تونی شد. او اولین فیلم خود را در «مهاجمان صندوقچه گمشده» (۱۹۸۱) بازی کرد و نقش خوبی در «نامهای به برژنف» (۱۹۸۵) (در نقش یک ملوان شوروی که یک شب را در لیورپول میگذراند) به دست آورد، اما موفقیت سینمایی او دو سال بعد حاصل شد، زمانی که او در نمایش «گوشهایت را تیز کن» (۱۹۸۷) اثر استیون فریرز، نقش کنت هالیول، معشوق تراژیک نمایشنامهنویس جو اورتون، را به طرز فوقالعادهای بازی کرد. او همچنین در فیلمهای آوریل مسحورکننده (۱۹۹۱)، خانواده پرز (۱۹۹۵) (در نقش یک مهاجر کوبایی)، آنا کارنینا (۱۹۹۷) (در نقش لوین) و شکلات (۲۰۰۰) (در نقش شهردار کوتهبین یک شهر کوچک فرانسوی در حدود دهه ۱۹۵۰ که سعی میکند یک مغازه شکلاتفروشی را تعطیل کند) فوقالعاده بود.
